Portföyümün girişinde sizi karşılayan o kareler; İstanbul’un iki kıtayı birleştiren ruhu, gün batımının gökyüzünü tuvale dönüştüren o anlık büyüsü…

Bunlar, sadece güzel yerlerin estetik birer kaydı değil. Bunlar, benim dünyaya bakışımın, yani ‘Fotoloji’ felsefesinin birer kanıtıdır.

Benim için fotoğraf, görüneni belgelemekten çok daha fazlasıdır; bu, görünmeyeni görünür kılma sanatıdır. Bu bir arayış. Işığın en sıradan nesneye bile kattığı şiirselliği aramak, gölgenin sakladığı sırrı çözmek ve o anın içinde donmuş olan duyguyu bulup çıkarmak… “Fotoloji”, tam da bu anlama gelir: Fotoğrafın (Photo) mantığını (Logos) ve duygusunu mükemmel bir dengede birleştiren bir vizyon. Bu, pahalı ekipmanların ötesinde, bir gözlem, sabır ve hissetme biçimidir.

İşte bu yüzden, görkemli bir manzarayı fotoğraflamakla samimi bir portreyi çekmek arasındaki çizgi benim dünyamda tamamen kaybolur.

Bir şehir vapurunun üzerindeki o melankolik ışığı yakalayan göz, bir stüdyo çekiminde sizin karakterinizi ve ruhunuzu en iyi yansıtan o anlık ifadeyi de arar. Fütüristik bir köprünün güçlü geometrisini ve kompozisyonunu kurgulayan disiplin, sizin en özel gününüzdeki (düğün) o değerli anları sanatsal ve bütünlüklü bir hikayeye dönüştüren disiplinle aynıdır. Bir manzaradaki o mükemmel ışık için saatlerce sabırla beklemek, bir portföy çekiminde sizin en doğal ve özgün halinizi ortaya çıkarmak için gereken sabır ve adanmışlıkla eşdeğerdir.

İster kurumsal kimliğiniz için dünyaya “ben buradayım” diyen güçlü bir portre olsun, ister “evet” dediğiniz o anın ölümsüzlüğü, ister sadece kendinize bırakacağınız sanatsal bir anı… Benim yaklaşımım asla değişmez. Önce sizi ve hikayenizi dinlerim. Sonra bu hikayeyi; ışıkla, kompozisyonla ve en doğru “an” ile birleştirerek size özel, zamansız bir görsel dile çeviririm.

Şimdi portföyümün geri kalanında gezinirken, lütfen sadece renklere ve şekillere değil, aynı zamanda bu felsefeye de tanıklık edin. Her bir karenin, bir duyguyu sanata dönüştürme çabamın bir parçası olduğunu görün.