Hiç sessizliğin fotoğrafını çektiniz mi? Ya da yüzlerce yıl boyunca suyun içinde saklanan sırların yüzeye vurduğu o anı? İstanbul’un kalabalık sokaklarının, korna seslerinin ve tramvay gürültüsünün sadece birkaç metre altında, bambaşka bir evrenin kapısı aralanır: Yerebatan Sarnıcı (Basilica Cistern).

Bir fotoğrafçı olarak İstanbul’da deklanşöre bastığım binlerce kare arasında, beni en çok zorlayan ama en çok ödüllendiren yer her zaman burası olmuştur. Burası sadece bir su deposu değil; Bizans’ın mühendislik dehasının, estetik kaygıyla harmanlandığı, sütunların suyun üzerinde dans ettiği bir “Yer Altı Sarayı”dır.

Taşın ve Suyun Aşkı: Atmosferi Hissetmek

Sarnıca adımınızı attığınızda sizi karşılayan o serin, nemli hava ve loş ışık, aslında fotoğrafçılık için hem bir kabus hem de bir rüyadır. 336 adet sütunun, yapay ışıklandırmalarla (özellikle son restorasyon sonrası yapılan dinamik aydınlatmalarla) suyun üzerindeki yansıması, simetrinin en doğal halini sunar.

Portföyümde gördüğünüz karelerde, özellikle sütunların dip kısımlarındaki o turuncu ve kızıl tonlara odaklandım. Bu tonlar, mekanın mistik havasını yansıtan en güçlü ögeler. Suyun içindeki sazan balıklarının, ışık huzmeleri arasında süzülüşünü yakalamak ise sabır işi. Sarnıcın sonundaki o meşhur Medusa Başları… Ters ve yan duran bu heykeller, sadece mitolojik birer figür değil, aynı zamanda ışığın taş üzerindeki dokusunu incelemek için birer ders niteliğinde.

Fotoğrafçının Gözünden: Yerebatan’da Nasıl Çekim Yapılır?

Bu sayfadaki fotoğrafların teknik arka planını merak eden meslektaşlarım ve hobidaşlarım için biraz mutfağa girelim. Yerebatan Sarnıcı, “Düşük Işık Fotoğrafçılığı” (Low Light Photography) için İstanbul’daki en zorlu sınavdır.

✔︎ Ekipman Tercihi: Burada tripod kullanımına (müze kuralları gereği) genellikle izin verilmez veya özel izin gerekir. Bu yüzden portföyümdeki kareleri elde çekerken f/1.4 veya f/1.8 gibi çok açık diyaframlı lensler tercih ettim.

✔︎ ISO Yönetimi: Modern kameralar ISO konusunda çok yetenekli olsa da, Yerebatan’ın dokusunu “gürültü” (noise) ile bozmamak için ISO 1600-3200 aralığında kalmaya çalıştım.

✔︎ Kompozisyon: Sarnıçtaki en büyük hata, sadece Medusa’ya odaklanmaktır. Oysa asıl büyü, sütunların sonsuzluk hissi veren tekrarındadır (Leading Lines). Fotoğraflarımda, suyun yansıma özelliğini kullanarak simetrik kompozisyonlar oluşturmaya özen gösterdim.

2026 Güncellemesi: Night Shift ve Kültürel Dönüşüm

2026 yılı itibarıyla Yerebatan Sarnıcı, sadece tarihi bir yapı olmaktan çıkıp yaşayan bir sanat merkezine dönüştü. “Night Shift” etkinlikleri kapsamında, sarnıcın akustiğinde düzenlenen klasik müzik konserleri veya modern sanat enstalasyonları, mekana bambaşka bir boyut katıyor. Eğer fotoğraf çekmek için gidecekseniz, konser saatlerinden ziyade sabahın erken saatlerini (09:00 – 10:00 arası) tercih etmenizi öneririm. Kalabalık olmadan, o “sonsuzluk” hissini yakalamak ancak o zaman mümkün.

Ziyaretçiler İçin Notlar:

✔︎ Giriş Ücretleri: 2026 tarifesiyle turistler ve yerliler için farklılık gösteriyor, MüzeKart’ın geçerlilik durumlarını gitmeden resmi siteden kontrol edin.

✔︎ Giyim: İçerisi yazın bile serindir ve zemin kaygan olabilir. Rahat ayakkabılar şart.

Neden Bu Kareler?

Bu portföyde, Yerebatan’ın sadece “turistik” yüzünü değil, “sinematik” yüzünü göstermek istedim. Dan Brown’ın Cehennem romanına ilham veren bu atmosferi, siz de kendi gözlerinizle görmeli, kendi lensinizle yorumlamalısınız.

Eğer İstanbul’un mistik havasını seviyorsanız, Yerebatan’dan çıktıktan sonra rotanızı mutlaka Galata Kulesine çevirin. Orada yer altından çıkıp, şehrin çatısına; kuş bakışı bir İstanbul rüyasına tanık olacaksınız.